น ม ส ด : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 143 / 1187

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 48 เสโท - เหงื่อ ว่า "เหงื่อ (ขัง) อยู่เต็มช่องขุมผลและขนบ้าง ไหลออกมา ในเวลาที่ร้อนเพราะไปเป็นต้นบ้าง ในช่องขุมผมและขนกันเหงื่อนั้น ช่องขุมผมและขนทั้งหล

บทความนี้กล่าวถึงการที่เหงื่อและมันข้นในร่างกายไม่มีความคิดหรือความตั้งใจใด ๆ เหงื่อไหลออกจากช่องขุมผมและขน ขณะที่มันข้นติดอยู่ตามเนื้อของร่างกาย ทำให้เข้าใจถึงการปราศจากความคิดคำนึงระหว่างสิ่งที่เกิด

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 202 [กำหนดระยะกาลแห่งอสงไขยกัปในเตโชสังวัฏฏะ] ในกัป ๔ นั้น (ระยะกาล) แต่ (เกิด) มหาเมฆล้างกัปไปจนถึง เปลวไฟขาด นี้เป็นอสงไขยหนึ่งเรียกว่า สังวัฏกัป แต่เป

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการแบ่งระยะกาลในอสงไขยกัป ทั้งในส่วนของเตโชสังวัฏฏะและอาโปสังวัฏฏะ โดยเริ่มจากการเกิดมหาเมฆ จนถึงความเกิดปรากฏของจันทร์และสูรย์ รวมถึงการพินาศด้วยน้ำ ในขณะที่มหาเมฆน้ำกรดปรากฏขึ้

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 238 (กำหนดไว้ด้วย) อำนาจกาล (คือภพ) เป็นอารมณ์ อนึ่ง แม้ใน เพราะมีอารมณ์เดียวกัน ก็อิทธิเท่านั้นย่อมรู้จิตคนอื่นได้ จิตนอกนี้ หารู้ได้ไม่ เปรียบเหมือนจัก

ในบทนี้กล่าวถึงเจโตปริยญาณซึ่งเป็นอำนาจในการรู้จิตของผู้อื่น โดยแสดงว่าจิตนอกไม่สามารถรับรู้ได้ เปรียบเทียบกับจักขุวิญญาณที่เห็นรูปได้เท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงปุพเพนิวาสญาณที่เกี่ยวข้องกับอา

ประโยค - วิภัทรมรรคา แปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้า ที่ 61 (น่าปราถนาแท้) และอิทธิมัชฌิมัตถะ (น่าปราถนาแต่ปานกลาง) ก็เป็นศิลวิภาค (ที่เป็นไป) ในอรรถนั้นทั้งหลายที่เป็นอนุจฺฉะ (ไม่่านปราถนาเทียม) และอิทธิมัชฌิมั

เนื้อหาพูดถึงวิภัทรมรรคาและอิทธิมัชฌิมัตถะซึ่งมีอิทธิพลในศิลวิภาค และการกิจกรรมที่เกิดจากทัสสนะต่างๆ เพื่อเชื่อมโยงกับศิลวิภาคที่แสดงถึงความไม่ปราถนา ยกตัวอย่างที่เกี่ยวกับจิตและความรู้สึกของมนุษย์ในฐ

ประโยค - วิถีธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๑ หน้า 94 ธรรมใดอ้อมประทานร้ายอยู่เอง เหตุนี้ เจตสิกธรรมนันจึงชื่อโทษ (แปลว่าสรรธรรมประทานร้าย) นัยหนึ่ง ธรรมชาตินันนั้นอันอัน ประทานร้ายเท่านั้น จึงชื่อโทษ (แปลว่าสรรธร

บทนี้กล่าวถึงธรรมที่เรียกว่าโทษ ซึ่งมีการแปลความว่าเป็นสรรธรรมที่นำไปสู่ความไม่ดี อธิบายถึงความหมายของอิสสา (การหวง) และมัจฉะยะ (ความตระหนี่) พร้อมทั้งลักษณะและอาการต่างๆ ซึ่งสะท้อนถึงการประพฤติของบุค

ประโยค - วิญญาณอุปทานใน คาถา ๑ หน้าที่ 117 แห่งอุปปาทาน นี้เรียกวา สัญญาอุปาทานั้น สังขารทุกอย่าง ฯลฯ เป็นไปกับอาสวะ เป็นที่ตั้งแห่งอุปาทาน นี้เรียกว่า สังขารอุปาทานนั้น วิญญาณทุกอย่าง ฯลฯ เป็นไปกับอา

เนื้อหาพูดถึงวิญญาณอุปทานและอุปาทานขันธ์ ๕ ซึ่งมีความสำคัญในพระพุทธศาสนา การอธิบายขันธ์ที่เกี่ยวกับอาสวะและการจัดแบ่งให้เข้าใจอย่างชัดเจน ภายในบทมีการพิจารณาความเป็นธรรมชาติของขันธ์อย่างลึกซึ้งและการว

ปรัชญา - วิภัชมีกรรมเปล่า คาถา ๑ หน้า ๑๔ โดยเป็นความหยาดไปแห่งความมุ่งมั่นดี ๕ เป็น ๖ โดยมีความ ทำลายไปแห่งกองตันหา ๖ ส่วนมรรค เป็นอย่างเดียว โดยเป็นภาวัติธรรม เป็น ๒ โดยแยกเป็นสมะและวิบาสนา หรือโดยแย

บทความนี้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับปรัชญาวิภัชกรรมในพุทธศาสนา รวมถึงคุณสมบัติของด้ายย่อยของมรรคและธรรม และการเชื่อมโยงระหว่างอริยสัจกับมรรค ตัวอย่างต่าง ๆ ถูกนำเสนอเพื่อจำแนกและอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างธรรม

ประโยค - วิสัยทัศน์กรมเปล ภาค ๑ ตอนที่ ๒๑๘ [โดยมีส่วนเสมอกันและไม่เสมอกัน] ข้อว่า "โดย (สภาและวิสัยทัศน์) มีส่วนเสมอกันและไม่เสมอกัน ควบว่า สัจจะทุกข้อมีส่วนเสมอกันและกัน โดยเป็นธรรมไม่กลายเป็นไม่จริ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงวิสัยทัศน์ของกรมเปลในการอธิบายความสำคัญของทุกข์และการระบุเหตุต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อสภาพของมนุษย์ โดยอิงจากการสนทนาระหว่างพระองค์กับพระอานนท์ ซึ่งรวมถึงการเปรียบเทียบการยิงลูกปลาที่ใช

ประโยค - วิทยามรรลบภาค ๓ ตอนที่ ๑๒ โดยกำหนดอย่างสูง รูป ๑๐ ย่อมเกิดในสัตว์จําแนกว่าพวก ที่เกิดในกําเนิดสังเทศและอุปาปตะ อีกอย่าง หนึ่ง โดยกำหนดอย่างต่ำ รูป ๑๓ ย่อมเกิด [ขยายความ] อันดับแรก รูป ๑๐ และ

ในบทนี้เป็นการศึกษาเกี่ยวกับรูป ๑๐ และ ๑๓ ที่เกี่ยวข้องกับการเกิดของสัตว์ในกำเนิดที่แตกต่างกัน โดยวิจัยถึงอำนาจแห่งกาลที่มีผลต่อการเกิดของสัตว์ทั้งในกำเนิดสังเทศและโอปะตะ การวิเคราะห์นี้จะแบ่งออกเป็นก

ประโยค- วิชาชีววิทยาแนว ปลาย ค ศ ตอนที่ ๑ หน้า ที่ 354 ครูปฏิตน่านั่นและ เมื่อใด (มัน) ยินดีปราบดันที่มาสูงล่องลอย ด้วยอำนาจความพอใจทางถามเป็นไป เมื่อมัน (มัน) ก็ได้ชื่อว่า เป็นกามัตหา เมื่อใดมันขึ้นไ

ในบทนี้กล่าวถึงวิชาชีววิทยาแนวปลายที่อธิบายเกี่ยวกับอารมณ์และวิธีการต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อความพอใจและจิตใจของมนุษย์ โดยแยกประเภทของอารมณ์ออกเป็นกามัตหา, ภวัตถหา และวิวัตถหา ตลอดจนการจัดแบ่งวาระแห่งการมองเ

ประโยค - วิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 (ตอนจบ) - หน้า 35 อันชอบว่า "เมื่อเหตุมีอยู่ มันติ ทังหลาย ก็กล่าวโดยคำเพียงเป็น สมญา ว่า "ผู้สร้าง" เมื่อความเป็นไปแห่งวิบากมีอยู่ มันติ ทังหลาย ก็กล่าวโดยคำเพียงเป็

เนื้อหานี้พูดถึงวิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 ว่าเมื่อต้นเหตุและกรรมมีอยู่ การตีความในความเป็น 'ผู้สร้าง' หรือ 'ผู้สร้างผล' เป็นเพียงการตั้งสมญาเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการวิจารณ์พวกเดียรถีย์ที่ไม่เข้าใจความน

ประโยค - วิฒิธรรมวรรคเล 3 ตตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 59 วิริยะมานุโมทิโดยอาการชื่อว่ามีความแปรไปเป็นธรรมดา เพราะมีความเปลี่ยนไปเป็นปกติโดยอาการ 2 คือโดยชรและโยมะนะ อารมณ์ โดยอาการชื่อว่าไม่มีแก่เพราะเป็นส

เนื้อหาเกี่ยวกับอาการของอารมณ์และธรรม โดยอธิบายถึงวิธีการที่อารมณ์เปลี่ยนแปลงเพื่อความเข้าใจที่ลึกซึ้งขึ้นในทางปฏิบัติของพระพุทธศาสนา พร้อมกับการวิเคราะห์ความหมายของคำต่างๆเช่น มารามิสโต ซึ่งเปรียบเสม

ประโยคสรุป - วิริยะธรรมแปดก ๓ (ตอน๒) - หน้าที่ ๓ เกิดด้วยอำนาจสันติ ติ อันรูปหล่านั้นแล ก็เกิดในอุปปาทะนะ แห่งปฏิสนธิฉันนั้นเอง แล้วแม่ในภิญโญนะ แม้ในภูมินะ ก็ฉันเดียว กันกับในอุปปาทะเหมือนกัน ในรูปแล

บทความนี้พิจารณาถึงการเกิดและดับของรูปและจิตว่าเกิดด้วยอำนาจสันติและอุปปาทะนะ โดยเน้นถึงธรรมชาติของรูปและจิตที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว อธิบายถึงการมองดูการเกิดและดับซึ่งเกิดขึ้นหลายครั้งและพิจารณาความ

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 72 บรรดาตามฌานจิต ๑๑ ดวง แห่งกามาวจรจิตทั่วหลาย ดวงในจิต ดวงใดดวงหนึ่ง อันคู่ควรแก้วจะกิดขึ้นแน แม้ในวารที่เหลือ (มีโสดาทารเป็นต้น) ก็เช่นนี้ แต่ว่

ในตอนจบของวิสุทธิมรรคเปลภาคที่ ๓ นี้ กล่าวถึงการพิจารณาอรฺุปเปนาวและการตรวจสอบจิตโดยการพิจารณารูปและอาการต่างๆ ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการบรรลุธรรมและปัญญาที่พัฒนาไปพร้อมกับการปฏิบัติทางจิต. โดยมีการยกตัวอ

ประโคม- วิชาภัณฑ์แปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หมายที่ 151 (คือเบญจถามคุณ ?) และกิจสมิส องค์สังสิงใดเล่าส่งให้เป็นสมิส สิ่งนั้น ก็ย่อมเป็นสงฆรเท่านั้นเอง เหตุนี้ นันทจึงกล่าวต่อไปว่า “ปัญญา ในเหตุปฏิฐานว่า

บทนี้กล่าวถึงความเข้าใจในธรรมฝ่ายไทย โดยเน้นที่การใช้ญาณในพุทธศาสนาและธรรมชาติที่ไม่สามารถรู้ได้ด้วยอารมณ์เพียงอย่างเดียว การนำเสนอแต่ละประเด็นเรียงลำดับจากการวิเคราะห์ลักษณะของสามีสิ่งต่าง ๆ และการเข

ประโยคย่อมเกิดขึ้นในลำดับแห่งโคตรภูวรรจ ญาณอันสัมปฏุพตด้วย อรหัตวรรณะ ชื่อว่าญาณในอรหัตวรรา และ ทุตฏญาณ จบ ผลิตในลำดับแม้นแห่งญาณนี้ ถึงทราบโดยที่กล่าวแล้ว เหมือนกัน ก็แลด้วยความเกิดขึ้นแห่งผลในลำดับอ

เนื้อหานี้มีความสำคัญเกี่ยวกับการศึกษาเรื่องญาณในมรรยง สรุปได้ว่าญาณดังกล่าวมีบทบาทสำคัญในการนำไปสู่การหลุดพ้น และการเข้าใจถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับอรหัตวรรณะ ผู้ศึกษาและปฏิบัติธรรมควรรวบรวมความรู้เกี่ย

ประโยคสรุป: วิถีธรรมรวมแปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 231 โคตะ นิวรมณ์ ปรามาศ อุปาทาน อนุตะ มูละ องค์อุดมธรรมและ องค์จิตตเภทตามควรแก่โคตะ [สังโยชน์] ในธรรมเหล่านั้น ธรรม ๑๐ มีปรากฏเป็นต้น เรียกว่า

บทความนี้นำเสนอความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมที่เป็นสังโยชน์ทั้ง 10 ประการ ซึ่งมีผลผูกมัดผู้มีจิตใจให้เกี่ยวข้องกับโลกและอธิโลก ธรรมเหล่านี้รวมถึงกิเลสที่ทำให้จิตใจมืดมัว โดยเฉพาะธรรม 9 ประการที่เกี่ยวข้องกั

ประโยคสั้น - วิถีธรรมรวมภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าาที่ 232 เป็น ๑๐ ทั้งมิติวิญญาณและมิติจิต รวมอัจฉริยะ เพราะเป็นไปผิด [โลกธรรม] ธรรม ๘ นี้ คือ ลาก เส่อนลาก ยศ เสื่อมถอย สุข ทุกข์ นิวรณ์ สรรเสริญ ชื่อว่

เนื้อหาในบทนี้เกี่ยวกับธรรม ๘ คือ โลกธรรม ที่มีความสำคัญในชีวิตและเหตุการณ์ต่างๆ พร้อมอธิบายถึงมัจฉะที่แสดงถึงความตระหนี่ และอัปปาสที่เกี่ยวข้องกับความผิดพลาดของจิตและทิฐิ สื่อถึงการดำเนินชีวิตตามหลัก

ประโยค- ปรมฤทู สายาม นาม วิสาขิมกัลยาณ มหิกา สมมตาย (ปูโล ภาโค) - หน้าที่ 209 ปริจฉนินทุเทพ สุจานา ปริจฉนทดี ยก วา ฐิตปุปปามี วิจกิจจตรูปลิววัติ ปริจฉนท กฤวา- เอว ฐิตปุปปามี วา สถิมณฑ์เท่ห์ วิสาขานุเ

บทความนี้นำเสนอความรู้เกี่ยวกับปรมฤทู สายาม และการเชื่อมโยงไปยังวิสาขิมกัลยาณ มหิกา ซึ่งมีความสำคัญในวรรณกรรม และการตีความทางศาสนา สะท้อนแนวคิดและการปฏิบัติในทางศาสนาที่มีความหมายลึกซึ้ง โดยเฉพาะการเน

ประโยค-ปรมฎกุฬาษายาน วิติธิมิกัลลาวุฒิ สมมาตย์ (ปุริณ ภาโค) - หน้าที่ 317 อนุสมติณีทาน สถิรา ปญฺญติ ติ เอกชฺชา คหฺวา วุฒิ ๙ เตนาห พุทธ- คุณาเมน สติยา เอก อธิสนุสนุ ๓ อารพุคติ อามุพิวุตา ฯ ชมมณีเดี ป

เนื้อหานี้พูดถึงการทำความเข้าใจในธรรมะและการปฏิบัติภาวนา เพื่อความสงบสุขในจิตใจ โดยการประยุกต์ใช้หลักคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งเน้นการพิจารณาถึงความสำคัญของการมีสมาธิและปัญญาในการดำเนินชีวิต การพัฒนาจิต